หน้าหลัก > พิพิธภัณฑ์ > แมลงค่อมทอง (Hypomeces squamosus (Fabricius, 1792))

แมลงค่อมทอง (Hypomeces squamosus (Fabricius, 1792))

Post: 19/12/2557 - By: arwut

ชื่อไทย : แมลงค่อมทอง

ชื่อสามัญ : Green weevil, Gold-dust weevil

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Hypomeces squamosus (Fabricius, 1792)

ชื่อวงศ์ : Curculionidae

ชื่ออันดับ : Coleoptera

ชื่อชั้น : Insecta

ชื่อไฟลัม : Arthropoda

 

ลักษณะ :

เป็นแมลงปีกแข็งกลุ่มด้วงงวง สามารถพบเห็นได้ทั่วทั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงญี่ปุ่นและจีน ร่างกายแบ่งเป็น 3 ส่วน มีเส้นแบ่งกลางหัว อก และปีกชัดเจน ปากมีลักษณะเป็นงวงยาวแบบกัดกิน ลำตัวมีหลายสีขึ้นกับสภาพแวดล้อม เมื่อเป็นตัวเต็มวัยใหม่ ๆ จะมีเกล็ดลักษณะคล้ายฝุ่นผงสีเหลืองหรือสีเขียวสะท้อนแสง ปกคลุมอยู่มากมายตามลำตัว และที่เห็นเป็นสีอื่น เช่นสีน้ำตาล สีดำ สีเทา ก็เพราะเกล็ดเหล่านี้หลุดออกไป แมลงค่อมทองตัวเต็มวัยชอบอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม อาศัยอยู่ตามใต้ใบ เคลื่อนที่ช้า ไม่ว่องไว เมื่อถูกรบกวนจะทิ้งตัวลงพื้น โดยดึงส่วนขาและหนวดเข้าห่อตัวและหยุดเคลื่อนไหว

 

วงจรชีวิต :

ตัวเต็มวัยสามารถพบได้ตลอดทั้งปีและทุกภาคของประเทศไทย แต่จะพบมากในเดือนธันวาคม - มีนาคม ซึ่งเป็นระยะที่แมลงผสมพันธุ์และวางไข่ ตัวเต็มวัยเพศเมียวางไข่ในดิน ตัวเมีย 1 ตัว วางไข่ได้ 40 - 131 ฟอง โดยวางไข่ 5 - 10 ครั้ง แต่ละครั้งห่างกัน 3 - 4 วัน จำนวนไข่ที่วางแต่ละครั้ง 3 - 27 ฟอง ระยะไข่ 7 - 8 วัน เมื่อไข่ฟักเป็นตัวหนอนจะกัดกินรากพืชในดิน หนอนชอบอยู่ในดินแห้ง หนอนมีสีขาวอมเทา โตเต็มที่ยาว 1.5 - 2 เซนติเมตร หนอนมีการลอกคราบ 4 - 5 ครั้ง ระยะหนอน 22 - 23 วัน จากนั้นจะเข้าดักแด้ในดิน ระยะดักแด้ 10 - 15 วัน แล้วออกจากดักแด้เป็นตัวเต็มวัย เพศผู้มีขนาดเล็กกว่าเพศเมีย ระยะตัวเต็มวัย เพศผู้ 8 เดือน เพศเมีย 12 เดือน 

 

ประโยชน์ :

ช่วยผมเกสร

 

โทษ :

ตัวหนอนของแมลงค่อมทองกัดกินรากของพืชหลายชนิดเป็นอาหาร เช่น ข้าว ข้าวโพด ยาสูบ ฝ้าย และพืชตระกูลส้ม ตัวเต็มวันกัดกินตั้งแต่เนื้อเยื่อเจริญ เช่น รากอ่อน ตากิ่ง ตาดอก เป็นต้น ต้นอ่อน ใบอ่อน จนถึงใบแก่ของต้นไม้ โดยจะกินตั้งแต่ขอบใบเข้าไปข้างในจนเหลือแต่เส้นใบ เป็นศรัตรูของพืชมากมายหลายชนิด เช่น มะม่วง ลำไย เงาะ ส้มเขียวหวาน ส้มโอ หม่อน จามจุรี ชัยพฤกษ์ สนประดิพัทธิ์ ยูคาลิปตัส นนทรี สัก มะฮอกกานี มะดูก มะค่าแต้ กะทกรก เหียง เลี่ยน กระถินณรงค์ ประดู่แดง เป็นต้น

 

การป้องกันและกำจัด :

1. ตัวเต็มวัยของแมลงชนิดนี้มีจุดอ่อนคือ ชอบทิ้งตัวเมื่อได้รับความกระทบกระเทือน การใช้สวิงรออยู่ใต้ใบ แล้วเขย่า ตัวเต็มวัยจะตกลงไปในสวิง แล้วจึงนำไปทำลาย

2. กรณีที่พบระบาดรุนแรง ให้พ่นด้วยสาร Carbaryl (เซฟวิน 85%SL) อัตรา 60 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร หรือ Methamidophos (ทามารอน 600  56%SL) อัตรา 30 มิลลิลิตรต่อน้ำ 20 ลิตร

3. ระยะหนอน จะกัดกินปลายรากพืชเป็นอาหาร สามารถกำจัดโดยใช้ ฟูราดาน โรยรอบ ๆ บริเวณลำต้น 

 

ที่มา :

http://www.agriqua.doae.go.th/plantchnic/Clinic/plant/mango/green_weevl.html

http://www.dnp.go.th/FOREMIC/NForemic/Buddha_insect/weevils.htm

http://www.manowpan.com/news221.html